Fresk (z wł. Fresco - świerzy). Inne nazwy to al fresco i buon fresco-malowidło ścienne wykonane na mokrym tynku. Potocznie określeniem fresk nazywa się wszelkie malowidła ścienne wykonane różnymi technikami. Prawidłowo jednak nazwa fresk odnosi się tylko do tych, które zostały wykonane na mokrym tynku pokrytym kilkoma warstwami zaprawy. Pierwsza warstwa zwana arriciato leży bezpośrednio na murze, jest gruba. Zawiera ona wapno gaszone, gruboziarnisty piasek i odłamki cegieł lub kamieni. Druga warstwa to intonaco. Jest to warstwa gładka do malowania. Zawiera wapno gaszone, drobny piasek cedzony lub pół marmurowy. Na tej warstwie zaczyna się malować fresk.

Fresk malowany jest specjalnymi farbami oraz pędzlami. Są to barwniki odporne na alkaliczne działanie wapna. Barwnik rozprowadzony jest wodą deszczową. Spoiwem jest podłoże intonaco, ponieważ wapno gaszone z dwutlenkiem węgla tworzy krystaliczny węglan wapnia, który trwale łączy cząsteczki farby. Fresk jest trwały bo spaja się z podłożem, w ten sposób uzyskuje się trwałe, intensywne barwy.

Fresk maluje się partiami ponieważ warstwę intonaco kładzie się partiami tak dużymi jakie można zamalować w ciągu dnia, ponieważ po zaschnięciu konieczne jest skłucie i położenie nowej warstwy. Przed naniesieniem fresku na ścianę tworzy się kartony przy użyciu siatki wciska się kontury i powiększa wzór.